2 stycznia 2020 roku obchodzimy 81 rocznicę śmierci największego, przedwojennego polskiego polityka i męża stanu - Romana Dmowskiego. Niemcy w 1918 roku wiedzieli, że wojna jest już przegrana dlatego postanowili szybciej się poddać by uniknąć fatalnej sytuacji gdy ich wojska będą całkowicie rozbite a terytorium Niemiec będzie okupowane przez wrogie wojska ententy. Owszem, Niemcy wojnę przegrały i skapitulowały na Zachodzie w listopadzie 1918 roku ale na wschodzie wojska te były silne i daleko wysunięte w rozbitej Rosji. Istniało wielkie niebezpieczeństwo dla przyszłej Polski. Jak Niemcy zaczną wracać do domu z frontu wschodniego, momentalnie za nimi tereny zaczną zajmować bolszewicy. Sowieci uznali, że skoro Niemcy przegrali wielką wojnę, to ich kompromitujący dla nich pokój brzeski już nie obowiązuje. Nie powstałaby wtedy żadna niepodległa Polska, ponieważ żadna siła tej nawały bolszewickiej by nie powstrzymała. Dmowski będący całe życie wielkim realistą politycznym dobrze sobie z tego ogromnego zagrożenia zdawał sprawę. Dlatego interweniował u aliantów, z żądaniem aby wojsko niemieckie dopiero wtedy zaczęło się wycofywać, kiedy uzyskają odpowiednie pozwolenie aliantów.

Od kilkudziesięciu tygodni możemy oglądać żenujący spektakl obecnie administrującej Polską ekipy rządowej. W polityce krajowej trzeba ponosić pełną odpowiedzialność za pochopnie i źle podejmowane decyzje, także kadrowe. Prawo i Sprawiedliwość od ponad czterech lat posiada pełnię władzy politycznej w Polsce. Widać ewidentnie, że prowadzą złą politykę kadrową w wielu instytucjach i spółkach skarbu państwa, zdecydowanie posiadają zbyt krótką ławkę ludzi uczciwych, kompetentnych, ideowych i niełasych na państwowe synekury. Obecny rząd się ośmieszył i skompromitował na siłę i bez żadnej głębszej refleksji promując Mariana Banasia na bardzo ważne stanowisko szefa Najwyższej Izby Kontroli.

W 38. rocznicę wybuchu stanu wojennego, we Wrocławiu 13 grudnia 2019r. o godz. 18.30 spod Pomnika Ofiar Katynia wyruszył Marsz Antykomuny, na którym nie mogło zabraknąć dolnośląskiego oddziału Obozu Wielkiej Polski. Pomimo porannego zatrzymania przez ABW organizatora marszu – Jacka Międlara i jego współpracownika R. Piskorskiego pochód odbył się zgodnie z planem. Oficjalnym powodem aresztowania była tzw. mowa nienawiści oraz posiadanie broni. Zabroniono eksponowania przygotowanego transparentu ze słowami Rafała Gan-Ganowicza, Polaka na emigracji politycznej walczącego z komunizmem w rejonach Afryki - „z komunistami się nie dyskutuje, do komunistów się strzela.”

Przytaczamy odpowiedź Prokuratury Rejonowej Warszawa-Mokotów w Warszawie na zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez Olgę Tokarczuk, złożone przez Obóz Wielkiej Polski - tekst zawiadomienia tutaj

Publicysta Krytyki Politycznej Przemysław Witkowski w swym felietonie pt. „Rasizm polski pod kebsem mazurskim” pokusił się o manipulacje faktami opisując tragedię w Ełku z sylwestra 2016r. w której zginął młody chłopak ugodzony nożem przez cudzoziemca muzułmanina pracownika kebabu. Autor wyciąga daleko idące wnioski, pomówienia, oskarżenia i oszczerstwa wiążąc ów zajście z innymi wydarzeniami w kraju na tle narodowościowym. Fragment z felietonu: „Tymczasem to nie islamiści sieją terror na polskich ulicach, tylko biali polscy katolicy.”

14 grudnia tego roku obchodzimy 444 rocznicę wyboru na nowego króla elekcyjnego Rzeczypospolitej Węgra Stefana Batorego. Zanim Batory zaczął realnie wpływać na losy Rzeczypospolitej był księciem siedmiogrodzkim, zresztą wybranym przy poparciu tureckiego sułtana. Po ucieczce Henryka Walezego wyrósł na jednego z najmocniejszych kandydatów do polskiego tronu. 15 grudnia 1575 roku szlachta okrzyknęła go nowym monarchą i to pomimo oporu wpływowej magnaterii oraz wysokich urzędników państwa. Niechętnie zgodził się poślubić starszą od niego i niezbyt urodziwą Annę Jagiellonkę, obraną wcześniej na króla i został koronowany na Wawelu 1 maja 1576 roku.

Na zakończenie jubileuszowego roku – setnej rocznicy podpisania Traktatu Wersalskiego – przedstawiamy nasz krótki film „Droga do niepodległości”

Dnia 10 listopada 2019r. delegacja Obozu Wielkiej Polski przy grobie Romana Dmowskiego spotkała uczestnika pogrzebu Romana Dmowskiego, który wówczas miał 16 lat. Weteran chętnie podzielił się z nami swoimi wspomnieniami z lat młodości oraz okupacji. Takiej pamięci i kondycji życzylibyśmy sobie wszyscy w tak pięknym wieku :)

25 listopada 1795 roku został zmuszony do abdykacji przez zewnętrznych wrogów upadającej Polski Stanisław August Poniatowski, który był władcą tragicznym. 25 listopada dla Stanisława Poniatowskiego był datą ważną i znamienną. Właśnie tego dnia w roku 1764 został koronowany na króla Polski a 31 lat później, pod koniec XVIII wieku abdykował. Ostatni król Rzeczypospolitej jest postacią autentycznie kontrowersyjną. Słusznie doceniamy jego działania na rzecz oświecenia kraju i próby reform ale musimy także obarczać odpowiedzialnością za upadek państwa polskiego oraz przynależność do masonerii.

Dnia 22 listopada 2019r. Obóz Wielkiej Polski razem z 'Fundacją Pro – Prawo do życia' z Wrocławia informowały o zbrodniczej aborcji eugenicznej, która po cichu zaprowadzana jest w Europie. Aborcja eugeniczna to klasyfikowanie genetyczne ludzi pod kątem chorobowym od poczęcia do narodzin oraz zabijanie „chorych dzieci” w łonie matki. Eugenika jako nauka powstała w XIX wieku w USA. Rozpowszechniona i szeroko stosowana w nazistowskich Niemczech, wedle rasistowskich założeń. Obelgi i wyzwiska kierowane do uczestników pikiety pozwalają sądzić o etycznym przewartościowaniu części społeczeństwa, ogłupionej przez polskojęzyczne mass media.

Doczekaliśmy czasów, gdy mówienie o ludobójstwie Polaków przez ukraińskie bandy OUN-UPA jest nie tylko niewygodne, ale może być nawet karane. W Polsce, Polak może być obrażany, wyśmiewany, lecz nie ma prawa bronić godności swojej i naszej Ojczyzny, gdyż bardzo łatwo zostanie to uznane za mowę nienawiści. Patriotów usiłuje się utożsamiać z faszystą, homofobem i człowiekiem nie wpisującym się w obecne kanony „europejskich wartości”. Właściwie należałoby się cieszyć, że jeszcze nie wbijają drzazg pod paznokcie oraz nie przesłuchują na odwróconym stołku. Jeszcze jesteśmy tylko „zaplutymi karłami reakcji”, które można pałować w zależności od uznania, jako choćby na Marszu Niepodległości we Wrocławiu.

Dzisiaj spełniło się moje marzenie. Jestem Tutaj... Łąka grobów oplecionych biało-czerwona wstążką. Najpierw idę do katakumb, do Jurka i Antosia, ale takich chłopców jest Tu więcej... Odbiera mi mowę i łza kreci się w oku, Tutaj naprawdę Jest Polska! Nie ma większego panteonu chwały Polskiej niż to miejsce. Powiem za Kornelem Makuszyńskim: "Łąka życia, tu leżą uczniowie w mundurkach, przeto ten cmentarz jak szkoła, najdziwniejsza szkoła, w której dzieci (...) nauczają siwych ludzi o tym, że ze śmierci ofiarnej wyrasta życie."

11. listopada 2019r. we Wrocławiu o godz. 19. rozpoczął się Marsz Niepodległości środowisk patriotycznych i narodowych, liczący około 2 tyś uczestników. Po przejściu 300 metrów został rozwiązany przez wysłannika Urzędu Miejskiego, którego zawiadomienie o takiej możliwości trwało 60-80 sekund. Decyzja została podjęta w trybie przyspieszonym, bez wręczenia pisma organizatorowi. Oficjalnym powodem rozwiązania marszu było odpalenie rac oraz „okrzyki antysemickie”. Działacze Obozu Wielkiej Polski dzielnicy dolnośląskiej, biorący udział w pochodzie, stanowczo zaprzeczają aby takie miały miejsce. Czy hasło „tu jest Polska a nie Polin” jest antysemickie?

Począwszy od 2007r. Obóz Wielkiej Polski uczestniczy w kolejnych edycjach Marszu Niepodległości. W tym roku w skład delegacji OWP na marsz weszli przedstawiciele z województw: pomorskiego, podlaskiego, wielkopolskiego, mazowieckiego, śląskiego, małopolskiego oraz lubelskiego. Przybyliśmy na rondo im. Romana Dmowskiego tuż po godz. 13. Z każdą minutą przybywało uczestników marszu. O godz. 14 rozpoczęła się modlitwa zebranych, występy zespołów i solistów z muzyką patriotyczną oraz przemówienia. Imponująco zabrzmiała pieśń „Z dawna Polski Tyś Królową” śpiewana przez kilkadziesiąt tysięcy osób. Nie obyło się bez prowokacji środowisk ubywateli oraz tęczowej zarazy.

Dnia 10 listopada 2019r. grupa działaczy Obozu Wielkiej Polski przybyła na grób architekta odrodzonej Polski, Romana Dmowskiego. Po odmówieniu modlitwy za duszę zmarłego, zapalono znicze oraz złożono biało-czerwone kwiaty.

Następnym punktem był pomnik Romana Dmowskiego na Placu na Rozdrożu. Pomimo panującego tam rozgardiaszu i atmosfery nieomal biesiadnej, tworzonej przez pewne koła, działacze OWP zachowując należną powagę, oddali hołd Wielkiemu Polakowi oraz złożyli symboliczne kwiaty.

Dnia 8. listopada 2019r. stowarzyszenie Obóz Wielkiej Polski wystosowało do Prokuratury Rejonowej Warszawa-Mokotów zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Przytaczamy tekst zawiadomienia.

Niniejszym składam zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa znieważenia Narodu i państwa polskiego - Rzeczpospolitą Polską przez Olgę Tokarczuk tj. przestępstwo określone w art. 133 kk.

27 października tego roku obchodziliśmy 80. rocznicę aresztowania przez Niemców charyzmatycznego prezydenta Warszawy - Stefana Starzyńskiego, który został aresztowany w ratuszu podczas wykonywania swoich obowiązków. Był przesłuchiwany w znanej z brutalności siedzibie Gestapo w alei Szucha, później został osadzony w Areszcie Centralnym. Stamtąd został przewieziony do więzienia przy ulicy Rakowieckiej, skąd trafił na okryty fatalną sławą Pawiak. Był więziony w odosobnieniu i izolacji na oddziale kobiecym, tzw. "Serbii". Od grudnia 1939 roku przebywał w Berlinie, skąd ostatecznie trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau. O Starzyńskim można powiedzieć jedno - dużą część swojego życia poświęcił ukochanej stolicy Polski. W świadomości warszawiaków pozostanie on na zawsze symbolem mądrego, energicznego, ofiarnego i skutecznego prezydenta komisarycznego Warszawy. Zapamiętamy nie tylko jego wybitną rolę w czasie wrześniowej obrony miasta, ale także liczne dokonania jako szefa stolicy.

W Hiszpanii od 1931 r., kiedy to powstała II Republika Hiszpańska i została obalona panująca do tego czasu monarchia Burbonów,nastały czasy rządów lewicowych wyraźnie antyklerykalnych i antykapitalistycznych, które osiągnęły maksymalny stopień represji i radykalizmu po wyborach w lutym 1936 r. kiedy to grupa socjalistów, komunistów i anarchistów przejęła całkowitą władzę,nazywając się Frontem Ludowym (Frente Popular).Ten rząd, z wyraźnym marksistowskim charakterem, za aprobatą ówczesnego ZSRR nie ukrywał już swojej nienawiści do żadnej wartości chrześcijańskiej,rodzinnej czy patriotycznej i otwarcie mordował lub w najlepszym przypadku więził polityków opozycji, tak jak w przypadku Jose Antonio Primo de Rivera,założyciela hiszpańskiej Falange de Las Jons (uwięziony a następnie rozstrzelany 20 listopada 1936 r.) lub José CalvoSotelo, założyciela Renovación Española, zabitego przez republikanów 13 lipca 1936 roku.