1 marca 2020 r. w Narodowym Dniu Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” delegacja Obozu Wielkiej Polski oddała hołd pomordowanym w więzieniu na Mokotowie. Zginął tutaj m.in. gen. August Emil Fieldorf „Nil”.

Rodakom torturowanym i zamęczonym

za świętą sprawę wolności

przez NKWD i UB w latach

terroru komunistycznego.

W hołdzie żołnierzom Armii Krajowej

O godz. 19. we Wrocławiu wyruszył marsz Niezłomnych - „wyklętych” przez komunę, zorganizowany przez Stowarzyszenie Odra Niemen. Obóz Wielkiej Polski był jedną z nielicznych organizacji narodowych na tym pochodzie. Sam marsz mógł się nie odbyć z powodu wrogiej postawy prezydenta miasta i jego współpracowników do środowisk kibicowskich i narodowych mówiących prawdę o narodowości morderców Polaków. Ale organizator wytrącił argumenty magistratowi do jego rozwiązania. Marsz zakończył się inscenizacją mordów na żołnierzach powstania antykomunistycznego 1944-1963 i przesłuchań przez UB rodzin żołnierzy antykomuny.

W dniu 1 marca w Lublinie jak i w całej Polsce, już po raz 9. odbywały się uroczystości związane z dniem pamięci Żołnierzy Wyklętych. Święto jest coroczną inicjatywą upamiętniającą polskich żołnierzy, którzy po II Wojnie Światowej nie złożyli broni i podjęli walkę z nowym okupantem. Wydarzeniu towarzyszyło hasło: "Wspólnie oddajemy hołd niezłomnym Bohaterom!" Organizatorem IX lubelskiego Marszu pamięci Żołnierzy Wyklętych był Społeczny Komitet Obchodów Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych.

W dniu 1 marca delegacja Obozu Wielkiej Polski zapaliła symboliczny znicz pod budynkiem dawnego więzienia UB w Tomaszowie Lubelskim, którego działalność przypadała na lata 1944-1956. Nazywane było ówcześnie Smocza Jamą. Więziono i mordowano w nim przeciwników reżimu komunistycznego, głównie żołnierzy AK i BCH. Obecnie znajduje się w nim Izba Pamięci Terroru Komunistycznego.

Sebastian Duras

1 marca o północy z krakowskiego Rynku Głównego wyruszył IV Marsz Ciszy z udziałem delegacji Obozu Wielkiej Polski. Łopoczące flagi i płonące pochodnie towarzyszyły nam w tym pełnym skupienia i szacunku dla Żołnierzy Niezłomnych pochodzie. Przeszliśmy Drogą Królewską, następnie ul. Grodzką pod Wawel, by Podzamczem i Bulwarami Wiślanymi dotrzeć pod Pomnik Polski Walczącej. Tam oddaliśmy hołd zamordowanym w ubeckich kazamatach bohaterom.

Dnia 1 marca 2020r. pomorski oddział Obozu Wielkiej Polski oddał hołd Żołnierzom Podziemia Niepodległościowego zamordowanym i poległym w walce z UB i NKWD o wolną, niepodległą i suwerenną Polskę w latach 1944-63 zapalając biało-czerwone znicze pod Pomnikiem Żołnierzy Wyklętych w Gdańsku, który znajduje się w pobliżu Cmentarza Garnizonowego. Na pomniku znajduje się podobizna Henryka Wieliczko ps. Lufa, który został stracony w Lublinie 14 marca 1949r.

24 lutego 2020 roku obchodzimy 67 rocznicę, gdy po wcześniejszym aresztowaniu przez władze komunistyczne wielkiej legendy oraz symbolu polskiego państwa podziemnego Augusta Emila Fieldorfa został wykonany na nim barbarzyński wyrok śmierci. Generała Fieldorfa pseudonim "Nil" zamordowali Żydzi w służbie jednego z najbardziej zbrodniczych systemów w dziejach ludzkości.

Dnia 14 lutego 2020r. oddział dolnośląski Obozu Wielkiej Polski uczestniczył w pikiecie zorganizowanej przez Fundację Pro-Prawo do Życia dotyczącej szkodliwej działalności środowisk LGBTQXYZ.

Dominik Harpia

Dnia 8 lutego 2020r. we Wrocławiu odbyła się pikieta zorganizowana przez J. Bogusławskiego pod hasłem „11. Nie bądź obojętny” z udziałem przedstawiciela Obozu Wielkiej Polski. Była to forma protestu wobec dyskryminacji, prześladowań i mordów, jakich doświadcza naród palestyński z rąk izraelskiego okupanta. Państwo, które głosi cierpienia swojego narodu podczas holocaustu i mieni się strażnikiem demokracji na świecie, jest jednocześnie prześladowcą Palestyńczyków oraz przemocą odbierając im ich ziemie.

Dominik Harpia

Stowarzyszenie Obóz Wielkiej Polski złożyło zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w Radomiu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa znieważenia godła Rzeczypospolitej Polskiej przez grupę "Łódź Kaliska". Treść pisma w tej sprawie przytaczamy poniżej.

Dnia 2 lutego 2020r. w miejscowości Krynice odbyły się uroczystości upamiętniające 77. rocznicę zwycięskiej bitwy pod Zaborecznem z udziałem delegata Obozu Wielkiej Polski. Przed Urzędem Gminy w Krynicach zebrali się wszyscy uczestnicy, którzy następnie przemaszerowali do kościoła parafialnego w Krynicach. O godz. 9.00 rozpoczęła się uroczysta msza św. po której zebrani udali się pod Pomnik Batalionów Chłopskich. Odmówiona została modlitwa za zmarłych. Złożono wieńce, odczytano Apel Poległych oraz oddano salwę honorową.

Cześć ich pamięci!

Sebastian Duras

Dnia 2 lutego 2020r. w Borowie odbyła się uroczystość ku czci pomordowanych w 76. rocznicy pacyfikacji tej miejscowości oraz okolicznych wiosek. Przybyli przedstawiciele władz gminy Annopol, starosta Lubelski, burmistrz Kraśnika, harcerze i uczniowie okolicznych szkół, stowarzyszenia NSZ, WiN, AK a także delegacja OWP i okoliczni mieszkańcy. O godz. 11. odbyła się msza św. za pomordowanych. W samej wsi Borów zginęło śmiercią męczeńska ok. 800 osób a osada została całkowicie zniszczona. Ówczesny proboszcz, ksiądz Skulimowski został spalony żywcem.

26 stycznia 2020 roku obchodzimy 223 rocznicę podpisania wspólnej konwencji przez trzy państwa rozbiorowe, która przypieczętowała III i ostatni rozbiór Rzeczypospolitej pod koniec XVIII wieku. W tragicznym 1793 roku zaborcy tj. Rosja, Prusy i Austria nie prowadzili rokowań zmierzających do całkowitego rozbioru i podziału przez nie terytorium Rzeczypospolitej. Co nie oznacza, że państwa te wykluczały taką możliwość. Powstanie kościuszkowskie stało się bezpośrednią przyczyną trzeciego rozbioru naszej Ojczyzny. Doskonale wiemy, że już prawie od samego początku swego istnienia Królestwo Pruskie uznawało aneksje terytorialne kosztem słabej Rzeczypospolitej za własną rację stanu i dziejową, brutalną konieczność. Prusacy stosujący i będący zwolennikami realnej polityki już w maju 1794 roku, a więc chwilę po wybuchu polskiego powstania sondowali Petersburg w sprawie ewentualnego, kolejnego rozbioru.

Liga Polska przekształcona w 1893 roku głównie przez Romana Dmowskiego i Zygmunta Balickiego w Ligę Narodową najgłośniejsze sukcesy odnosiła w największym terytorialnie zaborze rosyjskim. Od chwili zawiązania się organizacji rozpoczął się stopniowy rozwój działalności, polegającej na szerzeniu zabronionej literatury, prowadzeniu na szeroką skalę oświaty ludowej oraz tajnego szkolnictwa, na zakładaniu wszelkiego rodzaju stowarzyszeń w celu podniesienia politycznego, umysłowego i moralnego poziomu naszego społeczeństwa oraz na silnym poparciu już istniejących stowarzyszeń i instytucji. W 1891 roku Liga Polska we wspomnianym zaborze rosyjskim wstąpiła na drogę działalności jawnej, z zachowaniem jednak ścisłej tajności organizacyjnej. Pierwszą oznaką tej działalności było wydanie odezwy w setną rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja oraz zarządzenie publicznej manifestacji Polaków w Warszawie.

Przedstawiamy nasz krótki film podsumowujący bieżące wydarzenia w Iraku i Iranie.

14 stycznia 2020 roku obchodzimy 133. rocznicę powstania Związku Młodzieży Polskiej założonej przez Zygmunta Balickiego - publicystę i jednego z najważniejszych ideologów endecji oraz obozu wszechpolskiego. „Zet” był konspiracyjną organizacją polskiej młodzieży skupiającej studentów wyższych uczelni o profilu patriotyczno-niepodległościowym. Zainicjowana już jesienią 1886 roku przyjazdem do Warszawy Balickiego, który jako emigracyjny emisariusz przywiózł swoim kolegom materiały organizacyjne. „Zet” został formalnie powołany do życia w styczniu 1887 roku zjazdem w Krakowie, który poprzedziła długa dyskusja ideowa. Centralizacja była najwyższym organem związku, miała swoją siedzibę początkowo w Zurychu w Szwajcarii, a następnie w Warszawie. Oddziały "Zetu" powstawały we wszystkich ważniejszych uczelniach, w których tylko uczyła się polska młodzież.

Dnia 2 stycznia 2020 r. delegacje Obozu Wielkiej Polski w Krakowie oraz Wrocławiu, oddały hołd Wielkiemu Polakowi Romanowi Dmowskiemu. Zapalono znicze, złożono kwiaty. Można tylko ubolewać, że ten mąż stanu, jeden z ojców niepodległości Polski, ma tak mało swych pomników i popierś, jakże należnych.

Kto myślał o Polsce poważnie, naprawdę niepodległej, nie o jakimś wiechciu pod niemiecką stopą, ten miał jedną tylko przed sobą drogę: złączyć sprawę polską z przymierzem francusko - rosyjskim, szukać zbliżenia z Rosją, wpoić w nią świadomość, że w walce z Niemcami może liczyć na Polaków.
Roman Dmowski