foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Przedstawiamy treść listu, jaki został dostarczony do Narodowego Banku Polskiego. Departament Emisyjno - Skarbcowy w Warszawie.


 

Narodowy Bank Polski

Departament Emisyjno - Skarbcowy
         Obchodziliśmy w tym roku 90. rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości. Jest to jedno z najistotniejszych wydarzeń w historii Rzeczypospolitej Polskiej. Po ponad 120 latach okupacji pragnienia naszych ojców ziściły się. Już wtedy rozgorzała dyskusja, któremu obozowi należy przypisywać zdobycie Niepodległości. Należy pamiętać, co potwierdza historia, iż prawdziwi bohaterzy pozostają w cieniu, nie zabiegają o laury, o poklaski, o hołdy. Nie wysuwają się sami o należną sławę i honor. 
         Przyjmujemy z entuzjazmem pomysł na specjalną edycję monet oraz banknotu z tej pięknej 90. rocznicy, zrealizowaną przez Narodowy Bank Polski.
Pozostaje smutek i rozczarowanie, iż media, a także NBP we wspomnianej akcji, zapominają, zapewne celowo, o jednym z największych Ojców Niepodległości.
Niepodległość nie dlatego mamy, że ktoś powiedział głośno, iż jej chce, jeno dlatego, że byli ludzie zmierzający planowo do jej odzyskania, orientujący się mniej więcej w warunkach do tego niezbędnych i umiejący te warunki dla postawionego sobie celu wyzyskać” Roman Dmowski.

          Problemem Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej było to, iż państwa Europy uważały losy Polski w gestii Rosji. Na salonach politycznych, nie był poruszany temat zniewolonego narodu. Dopiero założony 15 sierpnia 1917 roku w Lozannie przez Romana Dmowskiego Komitet Narodowy Polski, zdołał zmienić mentalność zachodnich mocarstw. Jest bezprecedensowym faktem, iż ten Komitet nieistniejącego państwa, został uznany przez rządy Francji, Wielkiej Brytanii, Włoch i USA za oficjalnego reprezentanta odradzającego się państwa.
         Komitet Narodowy Polski mógł sprawować funkcje ambasad, przypomnijmy – nieistniejącego państwa. Organizował Armię Polską we Francji. Był to niezwykły sukces sprawy polskiej.
        I Wojnę Światową wygrały państwa Ententy. Założycielami koalicji były Wielka Brytania, Francja i Rosja. Po wybuchu wojny, do trzonu Ententy dołączyło 25 państw, z których nie wszystkie brały czynny udział w działaniach wojennych. Obozem pokonanym były „państwa centralne”, czyli Niemcy, Austro–Węgry, Turcja i Bułgaria.
        Jest sprawą bezsporną, iż to Romanowi Dmowskiemu i jego Komitetowi Narodowemu Polski, zawdzięczamy złączenie Polski po stronie Ententy, czyli państw zwycięskich. Dzięki tej mozolnej pracy znaleźliśmy się przy stole wersalskich razem z państwami zwycięskimi. A nie musiało tak być.

Znamienne są tu słowa: „Trzeba było myśleć o tym, jaka będzie Polska, a nie o tym, czym my w Polsce będziemy”. Roman Dmowski
Czyż to nie jest najszczersza postawa prawdziwego męża stanu? Bez dbania o poklaski, hołdy…
       Roman Dmowski był głównym delegatem odradzającej się Polski na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku. Jeden z dwóch sygnatariuszy polskich traktatu pokojowego z Niemcami, podpisanego w Wersalu 28 czerwca 1919r. „Roman Dmowski osobiście, grono skupionych wokół niego polityków oraz ruch narodowo - demokratyczny jako całość, mają walną zasługę w odzyskaniu niemal całości ziem pruskiego zaboru, w pozyskaniu przez odrodzone państwo polskie części tych nawet ziem, które na zachodzie w skład Rzeczypospolitej przed 1772 r. nie wchodziły - części Górnego Śląska i Śląska Cieszyńskiego. Było to nie tylko rezultatem zabiegów dyplomatycznych z lat wojny i z miesięcy ustalania warunków traktatu pokojowego z Niemcami. Było owocem trzydziestoletniej przemyślanej i wytrwałej pracy politycznej całego rozgałęzionego ruchu narodowo - demokratycznego zabiegającego o obronę zachodnich kresów polskości. Było to także zasługą i efektem wysiłków zbrojnych narodu polskiego w Wielkopolsce, na Górnym i Cieszyńskim Śląsku, politycznie organizowane i kierowanych przez Narodową Demokrację.”
         „W niezliczonych dyskusjach, jakie przeprowadził z brytyjskimi politykami, uczonymi, dziennikarzami, dowodził z żelazną logiką i płomiennym entuzjazmem, że odbudowanie wielkiej Polski będzie aktem sprawiedliwości i dobrodziejstwem dla świata. Wysłuchawszy jego wykładów, profesorowie w Cambridge ofiarowali mu w sierpniu r. 1916 doktorat honoris causa.”
11 czerwca 1923 r. doktorat honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego.

Dnia 8 stycznia 1999 r., w sześćdziesiątą rocznicę śmierci Roman Dmowskiego, Sejm RP docenił jego zasługi następującą uchwałą:

         „W związku z 60 rocznicą śmierci Romana Dmowskiego Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża uznanie dla walki i pracy wielkiego męża stanu na rzecz odbudowania niepodległości państwa polskiego i stwierdza, że dobrze przysłużył się Ojczyźnie. W swojej działalności Roman Dmowski kładł nacisk na związek pomiędzy rozwojem Narodu i posiadaniem własnego państwa formułując pojęcie narodowego interesu. Oznaczało to zjednoczenie wszystkich ziem dawnej Rzeczypospolitej zamieszkałych przez polską większość, a także podniesienie świadomości narodowej wszystkich warstw i grup społecznych. Stworzył szkołę politycznego realizmu i odpowiedzialności. Jako reprezentant zmartwychwstałej Rzeczypospolitej na Konferencji w Wersalu przyczynił się w stopniu decydującym do ukształtowania naszych granic, a zwłaszcza granicy zachodniej. Szczególna jest rola Romana Dmowskiego w podkreślaniu ścisłego związku katolicyzmu z polskością dla przetrwania Narodu i odbudowania państwa.
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża uznanie dla wybitnego Polaka Romana Dmowskiego”.


Obóz Wielkiej Polski wyraża głęboki sprzeciw, na nie uczczenie, choćby symbolicznie, pamięci i oddania hołdu Ojcu Niepodległości, mężowi stanu, Romanowi Dmowskiemu.
Jakim prawem zapomina się o tych, dzięki którym sprawa polska została związana z Ententą co zaowocowało traktatem wersalskich, przywracającym Polskę na mapę Europy.
Jakie czynniki zadecydowały o tym, iż Narodowy Bank Polski, z okazji 90. rocznicy odzyskania Niepodległości, przemilczał całkowicie prace Romana Dmowskiego dla uzyskania tej Niepodległości? A która była kluczowa.
Jest rzeczą karygodną i skandaliczną celowo pomijać pamięć tego Wielkiego Polaka.
Z upoważnienia Prezydium Obozu Wielkiej Polski
/-/ Maciej Wydrych

Komentarze obsługiwane przez CComment

Człowiek, który ryzykuje byt narodu, jest jak gracz, który siada do zielonego stołu z cudzymi pieniędzmi.
Roman Dmowski