foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Terror rabinów wobec społeczności żydowskich działał na przestrzeni tysiąca lat do połowy XIX wieku, według pro­fesora Izraela Shahaka, autora książki „Żydowskie Dzieje i Religia; Żydzi i Goje. XXX Wieków Historii” („Jewish History, Jewish Religion”). Profesor Shahak jest jednym z przywód­ców izraelskiego ruchu w obronie praw człowieka. Czytelni­ka uderza podobieństwo terroru rabinów do lepiej nam zna­nego terroru sekretarzy partii komunistycznych XX wieku.            
  
           
                 W ramach judaizmu klasycznego, pod płaszczykiem po­gardy dla „ignorancji” rabini razem z bogatymi Żydami, gar­dzili żydowską biedotą i stosowali wobec niej ekskomunikę i inne kary, włącznie z karą śmierci. Shahak uważa, w cza­sach obecnych, po upadku totalitarnego społeczeństwa ży­dowskiego i jego władzy, najważniejszą próbą odtworzenia judaizmu klasycznego jest syjonizm, rządzący dziś w pań­stwie Izrael. Na ten właśnie syjonizm, najwyraźniej, nawró­cili się nowojorscy trockiści, pod duchowym przywództwem pisarza nawróconego na syjonizm trockisty, lrvinga Kristola, twórcy ideologii neokonserwatyzmu-syjonizmu.
              Po ustabilizowaniu nauk Talmudu opartych na zasadzie, że nie-Żydzi są „podludźmi” w stosunku do Żydów, wyłonił się okres „klasycznego judaizmu”. W czasie tego okresu Żydzi stanowili integralną część warstwy uprzywilejowanej w społeczeństwach, w których osiedlali się. Ponieważ Żydzi unikali asymilacji w krajach w których żyli, żydowski proce­der wyzyskiwania dołów społecznych i opłacania się miejs­cowym możnym, był procederem pasożytniczym i wywoły­wał nienawiść wyzyskiwanych okrutnie chłopów pańsz­czyźnianych tak w Anglii i Francji jak i na Ukrainie i Bia­łorusi. Chłopi szczególnie nienawidzili obcych im etnicznie żydowskich wyzyskiwaczy.

              Profesor I. Shahak uważa, że historiografia żydowską doty­cząca okresu judaizmu klasycznego ukrywa pogardę Żydów wobec nie-Żydów, jako niby „podludzi” i skupia się w celach propagandowych, na objawach nędzy wśród Żydów i dys­kryminacji stosowanej przeciwko Żydom. Natomiast Żydzi ukrywają fakt, że nawet najbiedniejszy żydowski rzemieśl­nik czy kupiec, był w znacznie korzystniejszej sytuacji niż był chłop pańszczyźniany.
              Według I. Shahaka judaizm klasyczny zaszczepił wśród Żydów pogardę i niechęć do pracy na roli oraz do ludności chłopskiej, która tę pracę wykonywała. Żydowska nienawiść do chłopów - jest zjawiskiem niespotykanym wśród innych społeczności. Dowodem tej nienawiści jest literatura pisana tak językiem jidisz jak i po hebrajsku. Typowym zjawiskiem było oczernianie księży katolickich jako „antysemitów” przez socjalistów syjonistycznych z powodu popierania przez tych księży spółdzielni rolniczych. Podobnie rasistowską posta­wą cechowali się żydowscy dysydenci w Sowietach, wobec ludu rosyjskiego, włącznie z pisarzem Izaakiem Deutscherem, (rodem z Podgórza, jak to wykazuje jego szczegóło­wa genealogia, łatwo osiągalna na internecie).

               W ramach autonomii żydowskiej, rabini byli zwolnieni od płacenia podatków, a jednocześnie mieli prawo nakładania podatków na społeczność nie-żydowską, wśród której żyli. Wobec chłopów i mieszczaństwa społeczność żydowska, w okresie klasycznego judaizmu, znajdowała się w totalnej opozycji. Wzrost zakresu autonomii żydowskiej zwykle szedł w parze z większym nasileniem terroru rabinów. W Polsce i w Hiszpanii, jak w zadanym innym kraju, gmina żydowska zdobyła i wykorzystywała publicznie ogromną władzę praw­ną nad swymi członkami włącznie z prawem skazywania na śmierć. W Kastylii, w Hiszpanii, Żydzi prawnie ustanowili in­kwizycję przeciwko żydowskim odszczepieńcom religijnym, na sto lat wcześniej niż powołano tam do życia Świętą In­kwizycję. Żydzi zostali wypędzeni z Hiszpanii pod naporem dołów społecznych dotąd niemiłosiernie wykorzystywanych przez Żydów.

                W Polsce do 1572 roku proces ograniczania władzy kró­lewskiej i dozwolenie przekazywania jednemu potomkowi więcej majątku niż innym potomkom - w 1584 r. doprowa­dził do zalegalizowania latyfundiów i prywatnych armii możnowładców, którzy posługiwali się arendarzami żydowskimi w budowie i administracji ich latyfundiów. W latach 1638-1648 miała miejsce „złota dekada” osadnictwa i wyzysku żydowskiego na Ukrainie i na Białorusi. Nigdzie w zasięgu zachodniego chrześcijaństwa nie było chłopom tak źle.
              Żydzi byli bezpośrednimi ciemięzcami chłopów i niszczy­cielami mieszczaństwa polskiego, na których to warstwach społecznych odbijały się z całą mocą, według prof. Shaha­ka, wszystkie żydowskie prawa religijne wrogie gojom, czyli nie-Żydom. Należy zaznaczyć, że słowo goj jest słowem obelżywym.
              W latach 1500-1795 Żydzi polscy osiągnęli 80 procent żydostwa światowego i należeli do najbardziej fanatycznych i zabobonnych społeczności żydowskich, w których bogaci Żydzi bez miłosierdzia wyzyskiwali biedotę żydowską przy wsparciu rabinów. Obecnie politycy syjonistyczni w państwie Izrael stosują wobec Arabów palestyńskich metody zapoży­czone z czasów klasycznego judaizmu.
Przekonałem się, że niestety, pogardę dla Palestyńczyków Żydzi skutecznie szerzą w Polsce i tym samym usuwają w cień, dziś w Palestynie liczne morderstwa, które są popeł­niane na mocy żydowskiej decyzji administracyjnej, a wykonywane na postronnych ludziach w miejscach zamieszkania pojedynczych Arabów ściganych przez rząd Izraela.
              Tysiąc lat terroru rabinów dziś służy za wzór i wymówkę dla polityków syjonistycznych w prześladowaniu i mordowaniu Arabów Palestyńskich. Shahak uważa, że Izrael i syjonizm są za powrotem do epoki judaizmu klasycznego - tyle że na większą skalę, i w znacznie bardziej niebezpiecznych oko­licznościach.
Profesor Iwo Cyprian Pogonowski.

Komentarze obsługiwane przez CComment

Żydzi są najinteligentniejszym narodem na świecie, więc jeśli jest dla nich korzystne zmienić nazwisko, czynią to. To jest wszystko na ten temat. Oni mieszają się z waszym społeczeństwem, które jest zupełnie skorumpowane, więc gdy to jest korzystne dla Żydów głupi goj nie zdaje sobie sprawy z tego, że ci Żydzi, którzy mają nie-żydowskie nazwiska są Żydami.
Harold Wallace Rosenthal administracyjny asystent senatora Jacob`a Javitz`a - 1967