foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


2 stycznia 2022 roku przypadła 83. rocznica śmierci znakomitego Polaka, który przez prawie całe swoje życie służył wiernie Ojczyźnie. Traktat Wersalski był największym osobistym sukcesem tego największego męża stanu, a w jego twórczym życiu były i inne zwycięstwa. 28 czerwca 1919 roku, w sali lustrzanej pałacu wersalskiego - Roman Dmowski i Ignacy Jan Paderewski będący najbardziej wartościowymi przedstawicielami Polski, a więc jednego ze zwycięzców w wielkiej wojnie, złożyli podpisy pod Traktatem Wersalskim.

Ustanawiał on nie tylko powojenny porządek w Europie, ale również - z naszego narodowego punktu widzenia - przywracał Polskę na mapę świata po 123 letniej nieobecności. Ustanowiony w konsekwencji zakończenia I Wojny Światowej system wersalski był jednym z najważniejszych wydarzeń w dziejach naszej wspólnoty i bez wątpienia jednym z najcenniejszych zwycięstw polskiej dyplomacji. W znacznym stopniu był dziełem osobistym Romana Dmowskiego. Należy sobie uzmysłowić, że traktat ten i będący jego konsekwencją system wersalski był sukcesem polityki polskiej. To samodzielny projekt Dmowskiego powojennego urządzenia Europy był podstawą do dyskusji; a praca konferencji polegała właśnie na jego modyfikowaniu. Sprawą oczywistą jest, że system ten był całkowitą odwrotnością dążeń i pragnień niemieckich, dla których celem była germańska hegemonia w Europie środkowej pod nazwą Mitteleuropy. Francja interesowała się głównie zachodnimi granicami II Rzeszy niemieckiej oraz odebraniu im Alzacji i Lotaryngii. Przez dłuższy czas Francja traktowała Rosję jako jej wschodniego sojusznika oraz partnera. Jednak z chwilą udanej rewolucji bolszewickiej, wyraźnej słabości państwowej Rosji i wycofaniem się jej z wojny, Francja przyjęła plan Polski jako jedyny realny. Traktowała odtąd państwo polskie jako swego podstawowego sojusznika na wschodzie, w miejsce carskiej Rosji. Widzimy zatem, że żadne z wielkich mocarstw nie dysponowało kompleksowym planem ukształtowania porządku europejskiego po zakończeniu I Wojny Światowej - zwanej w zachodniej Europie wielką wojną. Wizję taką posiadał sternik samodzielnej polityki polskiej Roman Dmowski, który drogą dyplomatycznych zabiegów i rozmów docierał do różnych przywódców państw. Przedstawiał i argumentował żelazną logiką oraz ogromną wiedzą polski program terytorialny. Dmowski przedstawiał sojusznikom polityczne memoriały i noty pisane samodzielnie przez siebie w kilku językach obcych. Stanowiło to poważne umiędzynarodowienie sprawy polskiej, ale również przedstawienie światu własnego zdania. Punktu naszego widzenia spraw w temacie głębokiej przebudowy Europy po zakończeniu wielkiego konfliktu światowego. Zwracał tam uwagę na niebezpieczne dla Europy aspiracje Niemiec i Rosji na Bałkanach oraz potrzebę nowej polityki Rosji w celu dojścia do sprawiedliwego, racjonalnego kompromisu z interesami i aspiracjami narodów Europy środkowej. Chodziło także o powołanie odbudowanej Polski do współpracy w organizacji tego obszaru przeciw potędze niemieckiej. Pragnął zredukować ich wpływ do granic obszaru etnicznie czysto niemieckiego. Dmowski adresuje także jasny memoriał do Rosjan. Pisze nie tylko o konieczności zredukowania terytorialnego Niemiec, ale również Rosji. Po raz pierwszy pada tam postulat całkowitej likwidacji monarchii Austro-Węgierskiej. W lipcu 1917 roku w wydanej w języku angielskim broszurze pt: "Zagadnienia Środkowo i Wschodnio-Europejskie" zajął Dmowski po raz kolejny swoje stanowisko. Zaproponował tam przywrócenie równowagi europejskiej poprzez pozbawienie Niemiec możliwości wykorzystywania sił i środków innych narodów oraz konieczność likwidacji państwa austro-węgierskiego będącego od dawna niemieckim protektoratem. Ponadto zalecał budowę politycznej organizacji Europy na zasadzie narodowej. W zasadzie tej chodziło aby kraje narodowe posiadały dostateczną siłę do zabezpieczenia swej niepodległości oraz suwerenności gospodarczej. W myśl tej wizji powstać miała nie tylko niepodległa, zjednoczona z ziem trzech zaborów Rzeczpospolita, ale także Czechosłowacja, Jugosławia, uwolnione z zależności od Austrii Węgry, zjednoczona Rumunia oraz kraje bałtyckie. Powstanie koncepcji państw narodowych w Europie było bardzo bliskie sercu Romana Dmowskiego. Jego koncepcja również z tego punktu widzenia, okazała się zwycięska i naturalna dla całej Europy. Program ten przetrwał nawet katastrofalną oraz tragiczną dla nas Polaków - II Wojnę Światową i trwa nadal.

Roman Dmowski był nie tylko największym mężem stanu ale również wizjonerem geopolitycznym. Dzisiaj Kościół katolicki zgodnie z tezami ojca obozu narodowego naucza, że rodzina i naród to wartości naturalne, których niczym innym zastąpić nie wolno. Można zatem zadać sobie w tym miejscu pytanie, skąd brała się tak silna i podmiotowa pozycja Dmowskiego? Dlaczego wielcy tego świata chcieli go słuchać i dlaczego on, a nikt inny nie dysponował mandatem do przemawiania w imieniu narodu polskiego? Dlaczego jako prawowity reprezentant został zaproszony na konferencję pokojową w Wersalu? To ważne i fundamentalne pytania. Zwłaszcza dziś wśród hałaśliwego jazgotu propagandy historycznego kłamstwa oraz wygodnego przemilczania, ale także forsowania na siłę kultu klęsk czy promocji "niepodległości" za obce pieniądze i na obcą nam komendę. Nie wolno nam budować przyszłości kraju - wychowywać młodego, niewyrobionego politycznie a więc naiwnego pokolenia w oparciu o jawne kłamstwa, szkodliwe mity oraz legendy.

Roman Dmowski posiadał prawdziwy mandat do reprezentowania nieistniejącej wówczas Polski ponieważ był głównym przywódcą prokoalicyjnego, antyniemieckiego obozu politycznego. Obozu, który dominował w naszej podbitej Ojczyźnie i który konsekwentnie przygotowywał naród do wykorzystania dobrej, sprzyjającej nam koniunktury geopolitycznej. Miarą tego były silne reprezentacje w parlamentach państw zaborczych, gdzie zdecydowaną większość stanowili narodowcy (endecy). Jedynie w parlamencie austriackim endecy dysponowali mniejszością. Gdy pod koniec lipca 1914 roku wybuchła długo oczekiwana przez naszych rodaków wojna, naród polski z niewielkimi wyjątkami, poparł koalicję antyniemiecką tj. Francję, Wielką Brytanię i Rosję. Syn brukarza został uznany przez polityków koalicji za głównego oraz oficjalnego przedstawiciela interesów polskich. Właśnie to ułatwiło mu dostęp do rządów państw walczących z naszym śmiertelnym wrogiem - Niemcami. Chciano go słuchać ponieważ był suwerenny w decyzjach, stał za nim naród w zdecydowanej większości oraz był charyzmatycznym przywódcą obozu prokoalicyjnego. Posiadał program realny oparty o bardzo logiczne, mające potwierdzenie w faktach argumenty. Wiedział nie tylko czego chce, ale potrafił wskazać jak do tego dojść i upragniony cel osiągnąć. Konsekwentna, mądra i dalekowzroczna polityka Narodowej Demokracji z Dmowskim na czele, doprowadziła do ogromnego sukcesu. Zwycięzcy uznali za konieczne powołanie niepodległej Polski. Zaproszono Polskę w osobach Dmowskiego i Paderewskiego na konferencję pokojową do Paryża, słuchano naszych argumentów do których się później odnoszono. Polityka niemiecka poprzez osobę figuranta Józefa Piłsudskiego i jego zwolenników kilkakrotnie podjęła próbę eliminacji naszej Ojczyzny z szeregu państw zwycięskich! Na szczęście te wszystkie niemieckie starania zakończyły się niepowodzeniem. Dmowskiemu dzięki wielkim dyplomatycznym talentom, fenomenalnej umiejętności przekonywania własnych rozmówców do sprawy polskiej a także dzięki głębokiej znajomości około siedmiu języków obcych - udało się utrzymać rydwan polityki polskiej w obozie antyniemieckim. Byliśmy zwycięzcami w wojnie, nieposiadając przez 123 lata własnego państwa. Wbrew mającej duży rozmach i sporą zdolność oddziaływania polityki niemieckiej. Wbrew szkodnikowi Piłsudskiemu i jego fanatycznym akolitom. Mimo, że potężne państwo niemieckie militarnie przegrało wielką wojnę, to wbrew pozorom, nie było one na całkiem straconej pozycji. W Wersalu zyskało wartościowego sojusznika w postaci premiera Wielkiej Brytanii - Davida Lloyd-George'a. Poza tym cała europejska masoneria szybko pobiegła bronić interesów terytorialnych "uciśnionych Niemiec". Granice państw ustalają prawie zawsze konferencje pokojowe po zakończonych wojnach. Tak było w Wiedniu w 1815 roku, w Paryżu w 1919 roku i w Poczdamie w 1945 roku. Tylko i wyłącznie w Wersalu byliśmy, jako Polacy obecni - dzięki geniuszowi tego wielkiego polskiego patrioty. Jako bardzo zdolny polityk Roman Dmowski doskonale znał uwarunkowania geopolityczne, rozumiał rozkład sił i celów poszczególnych, często sprzecznych dążeń. Dzięki temu udało mu się uniknąć kilku podstępnych pułapek- zastawionych na niego przez wrogów Polski. To też spowodowało, że zrealizował niemal cały swój program. Romanowi Dmowskiemu zawdzięczamy w Wersalu najlepsze rozwiązania (Pomorze, Wielkopolskę oraz Śląsk) i o największym znaczeniu na przyszłość.

 

Stowarzyszenie Obóz Wielkiej Polski składa hołd i votum wdzięczności temu wielkiemu nauczycielowi polskości, budzicielowi sumień oraz twórcy polskiego interesu narodowego.

 

Wojciech Jurczyk

Komentarze obsługiwane przez CComment

Polski się nie buduje ani dla siebie, ani dla swej partii, ani nawet dla swego pokolenia. Ona jest własnością nieskończonego szeregu pokoleń, które ją tworzyły i tworzyć będą, które stanowi± naród. Tylko ten w wielkich, przełomowych chwilach znajdzie właściwą drogę, kto ma poczucie odpowiedzialności względem tak pojętego narodu.
Roman Dmowski



Roman Dmowski

Jeden z ojców odzyskanej niepodległości Polski. Założyciel Komitetu Narodowego Polski.

Czytaj więcej

Jędrzej Giertych

Ideolog Obozu Narodowego, dyplomata i dziennikarz. Bliski współpracownik R. Dmowskiego, autor wielu książek i rozpraw historycznych.

Czytaj więcej

Adam Doboszyński

Polityk, pisarz i intelektualista, związany z obozem narodowym. Działacz Obozu Wielkiej Polski.

Czytaj więcej

Deklaracja Ideowa

OWP jest organizacją świadomych sił narodu, mających za zadanie uczynić go zdolnym do silnego ujęcia w swe ręce spraw swoich.

Czytaj więcej