foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Urodzony 8 I 1904 w Majkowie, pow. Piotrków Trybunalski, w rodzinie z patriotycznymi i katolickimi tradycjami, syn Józefa. Po ukończeniu studiów filologicznych na UW w 1928 pracował jako nauczyciel języka polskiego w szkołach średnich w Ostrowi Mazowieckiej, Milanówku, następnie w Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej w konspiracji jako działacz SN.

 

Był jednym ze współorganizatorów NOW, a po połączeniu z AK członkiem SN NOW-AK. Ranny i aresztowany przez gestapo 17 I 1943, początkowo osadzony na Pawiaku, następnie Majdanku, a w kwietniu zesłany do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. W sierpniu 1945 powrócił do kraju i wraz z innymi działaczami podjął próby legalnej działalności w SN. Wobec odmowy władz działał nielegalnie, w ostatnim ZG SN pełnił funkcję prezesa. Aresztowany 13 XII 1946, po długotrwałym śledztwie w maju 1948 został skazany na karę dożywotniego więzienia. Zmarł 24 VI 1948 w więzieniu mokotowskim w niewyjaśnionych do końca okolicznościach. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.


C. Leopold, K. Lechicki, „Więźniowie polityczni w Polsce...”, s. 27; „Niewinnie Straceni...”, s. 27 (il.); „Wokanda” 1990, nr 14 (listy); Materiały przekazane przez żonę Leona Dziubeckiego Zofię Dziubecką z Warszawy

Komentarze obsługiwane przez CComment

Ta nasza walka przeciw obcym wpływom nie pochodziła z jakiegoś płytkiego szowinizmu, czy z pierwotnej ksenofobii. Myśmy nie przeceniali wartości swego narodu, przeciwnie, walczyliśmy z wszelkimi w tym kierunku zachciankami; chętnieśmy się uczyli od obcych i wieleśmy się nauczyli. Aleśmy mieli to głębokie przekonanie, że zmagać się z trudnymi, nie spotykanymi nigdzie zagadnieniami naszego bytu i naszej narodowej sprawy mogą tylko samoistne mózgi polskie, nie bojące się myśleć na własny rachunek, że uczciwie służyć sprawie polskiej mogą tylko niezależne polskie sumienia, nie ujarzmione przez obcych na żadnej drodze.
Roman Dmowski