foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Afanasij Kose przed wojną pracował jako filmowiec, kręcił wideo na ślubach, rodzinnych uroczystościach, czasami na festynach. A później zwolennicy Majdanu wyrazili swoje zdanie. I pewnie Afanasij dalej zajmowałby się swoja pracą, gdyby nie to, że podobnego prawa odmówiono mieszkańcom Donbasu.

W Kijowie świętowano „wypędzenie krwawego tyrana Janukowycza”, a przeciwko Donbasowi przygotowywano czołgi. Jeszcze w maju 2014 roku, kiedy wojna dopiero pukała do drzwi i wszyscy byli pełni nadziei, że skończy się na straszeniu bronią, on wstąpił w szeregi pospolitego ruszenia (opołczenia). Stał się żołnierzem bez broni. Jak wspomina jego przyjaciel, korespondent wojenny Georgij Morozow: „on nie był człowiekiem wojennym. Był zbyt dobry. Nienawidził wojny”.




Nie walczył z karabinem, w inny sposób bronił swojej ziemi, dokumentował to czym jest faktycznie „Antyterrorystyczna Operacja”, czyli pacyfikacją sprzeciwu ludzi- niegdyś mieszkańców jednego kraju. Został korespondentem przy batalionie Kozaków Dońskich. Jeździł wszędzie tam, gdzie wojna wyrządzała zło- pod kulami, pod ostrzałami, po to, aby świat nie mógł powiedzieć „nie wiedzieliśmy”. W połowie listopada praca Afanasija dobiegła końca. Pojechał w rejon donieckiego lotniska o które wtedy trwały zacięte boje. Odłamek z ukraińskiego pocisku zabił go na miejscu. Afanasija już nie ma.

Przed wojną dokumentował życie, zginął dokumentując śmierć.

Jednak żyje jego matka- Sima Aleksiejewna. Sima ma obecnie 90 lat i jest ciężko chora na serce, wymaga pomocy medycznej, ale w Doniecku jej nie może otrzymać- musi jechać do Rostowa, tylko lekarze ostrzegają ją, że takiej podróży może nie przeżyć. Potrzebuje leków, ale ich nie może kupić, ponieważ jej na to nie stać. Otrzymuje zapomogę państwową w wysokości 2000 rubli (około 120 zł), oraz pomoc humanitarna dla rodzin poległych żołnierzy: 15 kg produktów żywnościowych (głównie kasza, makaron, olej, cukier) raz na 45 dni. I to wszystko.


Pomimo ciężkiej sytuacji Sima zachowuje pogodę ducha, uśmiecha się chociaż niełatwo jest jej mówić o swoich problemach. Kiedy wspomina syna, łzy napływają jej do oczu.

Obóz Wielkiej Polski prowadzi zbiórkę pieniędzy na pomoc mieszkańcom Donbasu. Postanowiliśmy pomóc Simie. W dniu 08.06.2016 r. w imieniu Obozu Wielkiej Polski przekazałem Simie Aleksiejewnej niezbędne jej lekarstwa, środki higieniczne oraz najpotrzebniejsze produkty żywnościowe. Nie jest to pierwsza taka akcja pomocy z Polski zorganizowana przez OWP i jak zastrzegł prezes stowarzyszenia Dawid Berezicki, nie ostatnia: “Pomoc w miarę możliwości będzie przekazywana tak długo, jak długo będzie taka potrzeba”.




Dawid Hudziec

Kto myślał o Polsce poważnie, naprawdę niepodległej, nie o jakimś wiechciu pod niemiecką stopą, ten miał jedną tylko przed sobą drogę: złączyć sprawę polską z przymierzem francusko - rosyjskim, szukać zbliżenia z Rosją, wpoić w nią świadomość, że w walce z Niemcami może liczyć na Polaków.
Roman Dmowski



Roman Dmowski

Jeden z ojców odzyskanej niepodległości Polski. Założyciel Komitetu Narodowego Polski.

Czytaj więcej

Jędrzej Giertych

Ideolog Obozu Narodowego, dyplomata i dziennikarz. Bliski współpracownik R. Dmowskiego, autor wielu książek i rozpraw historycznych.

Czytaj więcej

Adam Doboszyński

Polityk, pisarz i intelektualista, związany z obozem narodowym. Działacz Obozu Wielkiej Polski.

Czytaj więcej

Deklaracja Ideowa

OWP jest organizacją świadomych sił narodu, mających za zadanie uczynić go zdolnym do silnego ujęcia w swe ręce spraw swoich.

Czytaj więcej